چند سال بعد، هووخشتره با کشتن رهبران سکاها موفق به شکست آنان شد. در دوره هرمز یکم شاه ساسانی که ظاهراً بر کیش مانوی بود گسترش دین با مشکلی مواجه نشد اما تحریکات کرتیر موجب شد که بهرام یکم ساسانی فرمان کشتن و دارآویختن مانی را در دانشگاه جندیشاپور صادر کند. نگارهٔ هرمز یکم ساسانی که در دوران فرمانروایی یکسالهٔ وی مانویان در آرامش بودند. این آیین در ایران دوران ساسانیان مخصوصاً در دوره شاپور یکم و پس از آن پادشاهی یکساله هرمز گسترش فراوانی داشتهاست. پس از آن اندک اندک از همهگیریاش کاسته شد. در یکی از یادداشتها این ادعا وجود دارد: «جهان هرگز آن را درک نخواهد کرد.» که منابع در مورد منظور او از این جمله اختلاف دارند. این محاکمه ۶ هفتهای در ۱ ژوئن ۲۰۲۲ با رای هیئت منصفه در هر سه مورد مطرحشده به نفع دپ پایان یافت و مبلغ ۱۵ میلیون دلار خسارت به او اختصاص داده شد. ترجمه از مریمسادات کاظمی: براساس آمار سازمان بهداشت جهانی، «آبمروارید» ناشی از سالمندی با 48 درصد آمار نابینایی در صدر مهمترین علل نابینایی در دنیا قرار دارد که 18 میلیون نفر را شامل میشود. تاکنون نهادهای بینالمللی سالانه هزینهای بالغ بر 80 میلیون دلار را به اقدامات پیشگیرانه از نابینایی اختصاص دادهاند و دستیابی به اهداف مورد انتظار تا سال 2020 میلادی، نیازمند افزایش حداقل 2 برابری این هزینه است.
درمان آب مروارید
نابینایی کامل نه، اما اگر زمان طولانی مثلا 10 یا 20 سال بگذرد و آبمروارید عمل نشود، میتواند دید را تا حد درک نور کاهش دهد. بررسیهای سازمان بهداشت جهانی نشان میدهد حدود 80 درصد موارد نابینایی در جهان از طریق شناخت علل زمینهساز، تشخیص بیماری در مراحل اولیه و درمان مناسب اجتنابناپذیر خواهد بود. انسان باید به روح خود که همان ذرات نور دربند است توجه نشان داده و جسم و دنیا و مافیها را به بوته فراموشی بسپارد. با توجه به این موضوع که وجود ترکیبات قندی، بهویژه گلوکز، برای عملکرد بافت بینایی ضروری هستند، این ترکیبات باید در بدن تامین شوند. نیز از آنجا که اسطورههای مانوی از ترکیب اساطیر و خدایان ایرانی، بابلی، هندی، زبانهای سامی و مسیحی بهویژه گنوسی الهام گرفته بود، در سطحی وسیع که زرتشتیان و مسیحیان و بوداییان حضور داشتند، این دین بهراحتی جای خود را در میان آن اهالی باز مینمود. از آنجا که مانی خود را فارقلیط بشارت داده شده مینامید، آیینش هرجا که میرسید بسرعت بر اساس زبان و فرهنگ و اساطیر آن منطقه درمیآمد و به گونهای بومی میشد. از آنجا به ایران بازگشته و در راه بازگشت ضمن تبلیغ آیین خود به دانشگاه جندیشاپور نزد شاپور یکم رفته و دین خود را بر او عرضه نمود.
نزدیکی دین مانوی با دین مندایی و مسیحی و زرتشتی و بودایی و نیز فرقههای گنوسی موید این نکته است. اگرچه امروزه مانویان از صحنه روزگار کنار رفتهاند و سدههاست که این دین دیگر پیروانی ندارد اما تأثیرات غیرقابل انکار آن را در عرفان اسلامی و مسیحی میتوان بازیافت. در غرب نفوذ مانویگری رنگ و بوی مسیحی به خود گرفت و با وجود اینکه مانی خود را فارقلیط مسیح معرفی کرده بود، حجم زیادی از آثار مانوی غرب به ستایش عیسامسیح پرداخته شد. خود مانی بواسطهٔ الهامی که بیان داشته بود از فرشتهای بنام توم یا همان همزاد دریافت کرده از خوردن گوشت و شراب و معاشقه با زنان پرهیز کرده و راه سفر هندوستان پیشه ساخت. مانی که در محیطی -از نظر عقاید بومی در تضاد، پرورش یافته بود باورهای مختلف ادیان رایج در آن منطقه را جذب نمود و در پی سفر به هندوستان تناسخ را نیز بدان افزود. مانویان برای گسترش آیین خود شیوهٔ خاصی را اتخاذ کردند و آن این بود که در هر منطقهٔ جغرافیایی که نفوذ میکردند، نام خدا و ایزدان و اهریمنان اصلی دین را با حفظ ویژگیها به نام اساطیر و شخصیتها و قهرمانان آن منطقه درمیآوردند.
مراقبت های بعد از عمل آب مروارید
دین مانی تا پایان سال ۲۷۳ میلادی در سرتاسر ایران منتشر شد و پس از آن با سرعت بیشتری سایر سرزمینهای متمدن آن زمان را نیز دربرگرفت. پس از 75 سالگی، احتمال ابتلا به آبمروارید تا 50 درصد افزایش مییابد و گرچه تا به حال هیچ اقدام پیشگیرانه موثری نسبت به آبمروارید شناخته نشده، اما عمل جراحی میتواند بسیار موثر باشد و بینایی عادی را به بیش از 95 درصد مبتلایان بازگرداند. این آب مروارید ممکن است در بینایی اختلال ایجاد نکند، اما در صورت ایجاد اختلال حتما باید جراحی شود. 6) اگر آبمروارید عمل نشود، ممکن است منجر به نابینایی شود؟ تشخیص و درمان مناسب در اینباره بسیار تاثیرگذار است، به طوری که آبمروارید در کشورهای توسعهیافته تنها در 5 درصد موارد به نابینایی منجر میشود، اما در کشورهای فقیر 50 درصد نابیناییها را شامل خواهد شد. این آیین در مدت کوتاهی بر پهنهٔ وسیعی از جهان آن روزگار مانند خاورمیانه، اروپا، شمال آفریقا، هند، چین و آسیای میانه سایه گستراند؛ و تا سدهٔ دهم میلادی کماکان قدرت عالمگیری خود را حفظ نموده بود.
